De film Le Puy des Oufs, een zelfbewuste parodiekomedie rond een middeleeuws-fantastisch live-action role-playing game, wordt aangekondigd voor een bioscooprelease in 2026. Onder leiding van Eric Judor, die ook de regie verzorgt, biedt het project een cast die zowel liefhebbers van Franse komedie als nieuwsgierigen naar popcultuur aanspreekt.
In de eerste elementen die begin januari 2026 werden onthuld, is de toon duidelijk gezet: een avontuur dat wordt beschreven als een kruising tussen The Office en Lord of the Rings, maar dan verplaatst naar een zeer concrete setting, die van een LARP waar de collectieve energie, de kostuums en de improvisatie net zo veel spektakel bieden als de “quests” zelf. Op papier is het het soort mix dat kan uitmonden in een gimmick… of heel goed kan uitpakken.
De opnames zijn al achter de rug: ze werden afgerond in de herfst van 2025, in de buurt van Auvers-sur-Oise, op het terrein van de abdij van Val. Dit verklaart waarom de film nu weer in de schijnwerpers staat, met beelden en productie-informatie, terwijl hij zich positioneert als een van de meest atypische Franse komedies die eraan komen aan de “fantasy”-kant.
Een middeleeuws-fantastische parodie
De synopsis bevestigt een eenvoudig en effectief uitgangspunt: Alexandre, een gescheiden vader, besluit een middeleeuws-fantastische LARP te infiltreren om zijn dochter terug te vinden en te proberen de band te herstellen. Zij, aan haar kant, heeft zich in deze wereld gestort nadat ze een sollicitatiegesprek op een business school ontvluchtte, en speelt daar een spectaculaire rol: de Koningin van de Orks.
Het is precies deze discrepantie die een wenkbrauw doet fronsen aan de geek-kant en een glimlach oproept aan de kant van het grote publiek. We hebben te maken met een komedie die belooft te spelen met de codes van de heroic fantasy terwijl het leunt op zeer alledaagse, bijna “kantoor”-dynamieken, vandaar de geclaimde vergelijking met The Office. De LARP wordt dan een decor op menselijke schaal, niet alleen een excuus voor grappen in harnas.
Eric Judor aan het roer, met een geclaimde “epische” ambitie
Eric Judor staat niet alleen voor de camera: hij regisseert en speelt de hoofdrol. In de verklaringen die bij de opnames horen, beschrijft hij de aanpak als straattheater dat op een epische manier wordt gefilmd, met een duidelijke wil: voorkomen dat het resultaat te goedkoop lijkt. Een detail dat telt, vooral wanneer je een fantasy-parodie belooft in een tijd waarin het publiek een geoefend oog heeft.
Een ander opmerkelijk element: Judor zegt te mikken op een film die het publiek kan aanmoedigen om zich te interesseren in LARP, in plaats van ze zomaar te karikaturiseren. Het is een delicate evenwichtsoefening. Lachen zonder te verpletteren, de clichés bespotten zonder de praktijk te minachten, en een verhaal behouden dat standhoudt. Als deze intentie op het scherm voelbaar is, kan dat het verschil maken.
Alexandra Lamy en een cast ontworpen voor komedie
Naast Judor wordt Alexandra Lamy aangekondigd in de hoofdcast, en de eerste publieke afbeelding die medio januari werd gedeeld, toont al een duo dat naar voren wordt geschoven. Deze foto viel vooral op door zijn contrast: een Judor als blonde elf, bijna “Legolas-stijl”, tegenover een Lamy met een meer eigentijdse look, alsof twee films opzettelijk botsen.
De rest van de cast schetst een behoorlijk opwindend geheel voor wie de komedie en het web volgt: Hafid Benamar (al een medeplichtige in de wereld van Platane), Marc Labrèche (gezien in Le coeur à ses raisons), en Maxime Biaggi, content creator. Deze mix suggereert een film die in staat is te jongleren tussen situatiehumor, absurditeit, en “troupe”-energie, zonder zich te beperken tot de referentiegrap.
Een reeds voltooide opname
Op het gebied van productie heeft Le Puy des Oufs gesteund op een solide logistiek: tot 150 figuranten gemobiliseerd, waaronder 50 LARP-spelers die in persoonlijke kostuums kwamen. Dit punt zegt veel over de gekozen aanpak. In plaats van alles in de studio te “fabriceren”, zocht het team naar een vorm van visuele waarheid in de materialen, de harnassen, de stoffen, en de silhouetten.
De filmlocatie, gelegen nabij Auvers-sur-Oise op het terrein van de abdij van Val, sluit aan bij deze ambitie. Steen, groen, open ruimtes: het zijn locaties die een illusie van tijdperk kunnen dragen zonder te overdrijven. En voor een parodie die “episch” wil blijven terwijl het het kartonnen effect vermijdt, zijn deze keuzes verre van anekdotisch.
Een project geboren in 2012, nieuw leven ingeblazen na Problemos
De film heeft een langere geschiedenis dan het lijkt: het scenario werd al in 2012 bedacht door Cédric Prévost, voordat het werd overgenomen door Eric Judor na Problemos (2017). Deze vorige speelfilm wordt gepresenteerd als een mislukking in de bioscopen met minder dan 200.000 bezoekers, maar met een later succes op Netflix, wat Judor in een interessante koers plaatst tussen risico, discrepantie, en tweede leven van werken.
Deze terugkeer naar regie komt na meerdere jaren waarin Judor zich meer heeft geconcentreerd op komedie in brede zin, met name via Week-end Family, en zonder speelfilm sinds 2017. Wat de planning betreft, wijzen de meeste informatie naar een release in 2026, hoewel een vermelding 2027 noemt. Op dit moment blijft het meest solide venster 2026, met een nuance: de exacte datum moet nog worden bevestigd.
Nu blijft de meest onthullende stap: zien hoe de film dit evenwicht tussen populaire komedie en LARP-cultuur, tussen fantasy-knipoog en familieverhaal, tussen improvisatie en mise-en-scène zal vertalen. Als de aangekondigde “epische” ambitie wordt bevestigd, zou Le Puy des Oufs wel eens kunnen opvallen op het moment dat de Franse komedie ook op zoek is naar nieuwe speelterreinen.
